Duże znaczenie zarówno pod względem częstości występowania, jak i ciężkości powikłań ma zatrucie ciążowe (toksemia), określane w piśmiennictwie jako EPH-gestoza. Zdaniem Hickla (1978) zespół EPH-gestozy należy do najczęstszych nieprawidłowości ciąży i stanowi także najczęstszą przyczynę zgonów dzieci. Wymieniony autor podaje, że stosowane w minionych latach określenie w rodzaju: zatrucie (toksemia), nephropm-ihia gravidarum, stan przedrzucawkowy itp. mogą wprowadzać w błąd i powinny być zarzucone. Zdaniem Hickla (1978), a także innych autorów, najbardziej stosowne jest określenie „zespół EPH-gestozy” lub „późna EPH-ge*-toza", bez ustalenia etiologii, a oparte na podstawie niżej podanych objawów głównych.
Przyjmuje się, że u ok. 8% kobiet zwykle w drugiej połowie ciąży występują objawy chorobowe odpowiadające pojęciu gestozy. Najbardziej typowymi objawami są tu obrzęki, białkomocz, nadciśnienie tętnicze krwi (Michał-kiewicz i Słomko, 1977). W gestozie ciśnienie skurczowe wynosi powyżej 18,7 kPa (140 mm Hg), rozkurczowe powyżej 12,0 kPa (90 mm Hg) lub wzrost ciśnienia skurczowego w okresie ciąży wynosi 4 (30) i więcej kPa (mm Hg), a rozkurczowego 2,0 kPa (15 mmHg) (powyżej wartości fizjologicznej dla danego wieku). Na zespół ten składa się ponadto wydalanie białka z moczem powyżej 0,3 g/d, białkomocz powyżej 0,5%o w badanej próbce moczu oraz uogólnione obrzęki, występujące głównie w godzinach rannych (Pisarski,
1977). Laure-Kamionkowska (1979) podaje, że do rozpoznania gestozy wystarczy w zasadzie jeden z wymienionych wyżej objawów.
Pisarski (1977) cytuje zaproponowany przez Komitet w Bazylei zajmujący się gestozami (świadomie pomijam tu niefortunną, zdaniem moim, stosowaną w piśmiennictwie polskim nazwę „Komitet Organizacji Gestoz"), obecnie przyjęty podział:
1) gestozy monosymptomatyczne (jednoobjawowe) — występuje jeden z trzech typowych objawów: obrzęki \edema) — gestoza E, białkomocz (pro-teinuria) — gestoza P, nadciśnienie (hypertensio) — gestoza H;
2) gestozy polisymptomatyczne (wieloobjawowe) — występują dwa lub trzy objawy: obrzęki i nadciśnienie — gestoza EH, obrzęki i białkomocz — gestoza HP, nadciśnienie i białkomocz — gestoza HP, obrzęki, białkomocz i nadciśnienie — gestoza EPH;
3) zagrażająca rzucawka (eclampsia imminens — El) — w gestozie występuje niepokój psychoruchowy, zaburzenia świadomości, nagły wzrost ciśnienia krwi, bóle głowy lub bóle w nadbrzuszu;
4) rzucawka EC (eclampsia convulsiva) — w gestozie występują drgawki.
Oprócz wyżej podanej w piśmiennictwie można spotkać także inne klasyfikacje gestoz. Wymienić tu należy klasyfikację poszczególnych postaci gestoz, określanych według wzoru Kyank i Scholza (1962), uwzględniającą postać (jestozy prawdziwej i późnej. Kiciński i Pisarski (1977) podają jeszcze klasyfikację gestozy, w której uwzględnia się czas wystąpienia objawów w czasie ciąży lub dopiero (nawet w kilka miesięcy) po porodzie. Są to gestozy:
1. Nałożone (wtórne) — EPH-gestoza:
b) przy uprzednio istniejącej chorobie nerek.
2. EPH-gestoza nienałożona:
a) przejściowa (przemijająca) EPH-gestoza,
b) samoistna (pierwotna) EPH-gestoza.
3. Gestozy niesklasyfikowane (lub choroby współistniejące z ciążą).
Wyżej już wspomniany Komitet zajmujący się problemami gestoz zaproponował stosowanie liczbowego wskaźnika nasilenia objawów gestozy, określając go „indeksem gestozy”. Indeks ten ma duże znaczenie praktyczne, ponieważ poprzez sumę punktów można w prosty sposób wyrazić nasilenie objawów gestozy. Indeks gestozy od 1 do 3 punktów przemawia za lekką jej postacią, od 4 do 7 punktów — średnio ciężką, indeks powyżej 8 punktów odpowiada ciężkiej gestozie. Z punktu widzenia neurologicznego interesujące jest, na ile objawy gestozy oraz stopień ich nasilenia wpływają ujemnie na rozwój płodu, a zwłaszcza jego układu nerwowego.
Źródło:
- Zwyrodnienie stawów
- MAZANEK Ewa : Mózgowe porażenie dziecięce: problemy psychologiczno-pedagogiczne. - Warszawa : Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej, 2003
- Reumatyzm
- MIEĆ dziecko z porażeniem mózgowym : pamiętniki matek / wybór i oprac. pamiętników oraz przedmowa Maria Chodkowska. - Lublin : Pracownia Wydawnicza Fundacji "Masz Szansę", 1995
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz